Lleo - Stoppen met roken dagboek

16 januari 2009  ,16.00  gestopt met het roken.

Samen met m’n vrouw Alie ,onze eerste poging samen.

Alle pakjes shag opengescheurd en onder de kraan ,en nog een scheut gloor na.

Want anders sta je laat op de avond nog een pakje droog te fohnen.,dachten we zo,achteraf niet slecht gedacht.

De eerste maanden waren behoorlijk zwaar,en dan ga je zoeken.

Op de comp .trof ik in de maand mei jullie rokersblogg aan.

Het sprak ons enorm  aan,en een beetje hulp van buiten konden we best gebruiken.

Vrienden gemaakt,het gevoel van samen de schouders er onder.

Het is nu niet de bedoeling om uit te leggen hoe het allemaal gegaan is,daarvoor kun je onze dagboeken lezen,maar wel dat het met jullie een stuk lichter was.

Wij hadden nooit zo in chatten gelooft,maar wat is het heerlijk om herkenbaarheid te zien,en lekker van je af te schrijven.

En voor je weet dender je door de maanden heen ,ging niet altijd even makkelijk hoor,dat weten jullie zelf ook wel.

Heldhaftige verhalen hoor je overal,en lees je overal,maar deze verslaving moet je echt niet onderschatten.

Iedereen wordt behoorlijk afgestraft door deze verslaving,en in grote lijnen maakt ieder het zelfde mee ,met alle afkick verschijnselen.

In elk geval,wij hebben ons hoofd boven water weten te houden dit eerste jaar,bij gestaan door jullie.

Trekmomentjes zijner soms nog wel,maar zijn ook even snel weer weg.

Nee,het roken is gebeurd,zeg maar we proberen Exrokers te zijn.

We zullen ons gehele leven wel verslaafd blijven, net als alcoholisten,wij blijven gewaarschuwd.

Veel schrijven doen we niet meer,maar blijven wel rondhangen,kijken en reageren hoe jullie  deze worsteling door komen op het rokersblogg.

P.S.  Nog de beste wensen en groetjes Alie en Leo

Apart hé, misschien uit  zelfbescherming geboren,maar leuke en dierbare ,en warme herinneringen blijf je herinneren.

Minder mooie,raken al gauw op de achtergrond,of ban je uit.

Waardevol in vele opzichten ,maar kan ook knap vervelend zijn.

Nu we bezig zijn om onze rookverslaving meester te zijn,komen vaak weer die gezellige momenten naar boven ,in gezelschap met die sigaret .

Ja die gezellige momenten, dat we weer naar een sigaret verlangen.

Dat onze prestaties beloond werden met een sigaret ,betaling in nature.

En dat we onze motivatie naar de achtergrond drukken ,ja dan staat die sigaret wel weer sterk.

Vergeet niet ,of nooit,wat die smerige sigaret ook bij je kon aanrichten,het vele hoesten,vaatklachten,hartklachten,conditie,te veel om op te noemen.

Ja, soms hebben we die  gedachten verbannen,en blijven we het mooie herinneren.

En denken we dat we even recht hebben op een verzetje.

En daar ga je weer met je beste bedoelingen.

Een mens is een vreemd ding,vol op bezig,bij volle bewustzijn zich zelf kapot te maken.

Dan is echt motivatie een middel ons enig medicijn ,om ons bij de les te houden,en blijvend de slechte ervaringen van de sigaret te blijven onthouden.

Dit is ook een therapie voor mij hoor,bewust blijven ,waar zijn we mee bezig.

Ik schrijf het van me af,trekmomentjes heb ik ook nog wel,maar nu ik kan der tegen.

Ik denk ook nog vaak aan de mooie momentjes met mijn sigaretje maar als ik eerlijk ben zijn er meer slechtere momentjes,Hoesten, vaatklachten,hartklachten,conditie,te veel om op te noemen, en val ik weer in herhalingen.

Werk aan je zelf ,zeg maar de grote verbouwing.

Groetjes en sterkte Leo en Alie-

laat het lekker in je omgaan.

"Voor die genen"

Ik wou het gewoon even kwijt.

Wat is dat toch ? roken,vader rookt,moeder rookt ,oom en tantes,en wij zijn kinderen,en kinderen roken niet.

Daar trap je een kind op z’n zere ziel,Hij is trots op z’n pappie en mammie.

Op de grote wereld, de grote mensen die alles wel weten.

Dan praat je over de vijftiger jaren.

En hoe wil je dat als kind evenaren,nadoen,je verheffen in de grote mensen wereld.

En wat heb je tot beschikking,holle kastanje met een weggegooide peuk erin,een lisdodde(sigaar) of toevallig een weggegooid peukje van een fabrieksarbeider...

Dan ben je *4 jaar oud.

Ik heb toen zo’n brandend peukje opgepakt en verder opgepaft,

M’n moeder zag me wegkwijnen ,tuurlijk wist zij niet dat het van een peukje kwam,Leo wat ben jij wit om je kopje,voel je wel goed!!!

En ik in mijn gebrekkig taaltje, ik ben miggelijk,ik puie ,(ik ben misselijk,en moet overgeven.

Ja ,leuk,herrinderingen,en later 12 ,13 jaar onze eerste clubhuis,spannend,in het centrum van je dorp,achter een winkel,stiekem met je kameraden een pakkie sjag pikken bij een tabakszaak,en bij de Hema een pijpje,in de jaren zestig ,mocht niet,maar mijn kameraden waren allemaal zoontjes van de plaatselijke middenstand,dus………..

We konden roken,en ik ,ben gewoon doorgepaft,jazeker ,ik hoorde er bij ,ik was een grote jongen,tjonge jonge,wat had dat roken je in de macht.

En als je rookte had je bij de meisjes veel meer kans,het imponeerde .

Totaal geen kwaad,nee,de tabaksfabrieken hadden hele mooie verzamelalbums voor je gemaakt,denk maar aan Rizla vloei ,plaatjes van vissen en vogels.

Captain Grant,wat m’n vader nog jaren heeft gerookt,vele verzamelalbums.

Vele berekeningen werden getekend op het achterkant van het doosje,Captain Grant

Met Roxie sigaretten weet ik nog,vliegtuigen schreven met de rook die ze achter lieten Roxie in de lucht,en als je dat fotografeerde had je een slof te pakken

En dat moest je opsturen naar de roxie fabrikant,en had je mischien kans op een prijs.

Dat stimuleerde je tot roken ,Sigarenbandjes sparen,ook zo iets,Ik had ook de mooiste albums,ben ze allemaal kwijt geraakt.

het waren ook hele mooie,één grote lag onder de vele sigaren,ik wou dat ik ze nog had,maar ja.

Ik kan je de merken zo nog noemen.

Op marktplaats zit ik  nog wel eens te mijmeren,want alles is nog te koop,maar het gaat mij alleen maar om herrinderingen uit die jaren..

En nu zit je op te schrijven je hele jeugd,het was een warme ,avontuurlijke,ontdekkingsvolle jeugd ,nergens geen spijt van ,behalve,ja jullie raden het al,had nooit mogen gebeuren,maar voor kinderen z’n de ouders het voorbeeld ,Mijn ouder zal ik nimmer iets kwalijk nemen,zij  wisten niet beter (R.I.V.)  myn Heit en Mem  ,Nu ,het nietroken beter tot ons doorgedrongen is,laten we hopen dat onze kinderen…………………………kleinkinderen…………..

Groetjes Leo en Alie

Na veertig jaar gerookt te hebben,was het welletjes ,lees de dagboeken maar, tijd om te stoppen.
Niet makkelijk,maar met een portie motivatie kom je een end,
Zeker ook door onze vrienden hier op het rokers blogg,geweldig.
Elkaar motiveren ,bij onze ups en downs.

Het kan niet vaak genoeg gezegd worden,alles draait om MOTIVATIE,heb je dat niet, hou er dan mee op,zonde dat je zelf zo zit te narren.

Schrijf het van je af,dan sla je er doorheen.
Het is een ommekeer in je leven ,maar als je één keer de smaak te pakken hebt ,snap je, waarom je niet hebt gerookt. ( om te leven)

Geloof in je zelf,respect voor het leven.(s)

Sterkte,groetjes,Leo en Alie